2a w Muzeum Etnograficznym

W czwartek 10 grudnia 2015r. pojechaliśmy do  Warszawy do Muzeum Etnograficznego na lekcję związaną ze Świętami Bożego Narodzenia. Nasze zajęcia składały się jakby z trzech części. Na samym początku Pani przewodniczka opowiadała nam o tradycjach  i zwyczajach świątecznych. Powiedziała nam skąd wziął się zwyczaj strojenia drzewka świątecznego, dlaczego zasiadamy do wigilijnego stołu, gdy zabłyśnie pierwsza gwiazdka i czemu jest 12 bezmięsnych potraw. Po krótkim wprowadzeniu nas w nastrój świąteczny, przeszliśmy do sali ze stolikami, gdzie robiliśmy ozdoby świąteczne. Tymi ozdobami były ptaszki. Na sam koniec pobytu w muzeum oglądaliśmy szopki krakowskie, które były przepiękne.

 

Zachęcamy do odwiedzenia Muzeum Etnograficznego.

Bombowa wycieczka

16 grudnia, wczesnym rankiem uczniowie klasy 1d  i klasy 3a wyruszyli na wycieczkę do Teatru Piccolo w Łodzi, aby poznać „Opowieść o prawdziwym Mikołaju”. Po przedstawieniu była zgaduj - zgadula, wesoła zabawa przy muzyce i NIESPODZIANKA! Mikołaj z miasta Łodzi wręczył dzieciom z Zalesia Górnego wspaniałe, wymarzone prezenty!

Po zrobieniu pamiątkowego zdjęcia i zjedzeniu pysznego obiadu (dla chętnych z dokładką), uczniowie pojechali do wytwórni bombek w Piotrkowie Trybunalskim. Tam zobaczyli jak powstają choinkowe cudeńka, jak z płynnej szklanej masy pracownicy wydmuchują przezroczyste bańki, a następnie barwią i ręcznie dekorują. Potem dzieci mogły samodzielnie ozdobić  bombki tak jak chciały! Zostały one podpisane i zapakowane, aby mogły odbyć bezpieczną podróż do domu, aby mogli je zobaczyć rodzice.

 Na koniec były zakupy w firmowym sklepie – kolorowy zawrót głowy! –  Która bombka najpiękniejsza, którą wybrać?  Trudne były decyzje, ale każdy kupił to co chciał.

 – To była super wycieczka! – można było usłyszeć w autokarze gdy dzieci zmęczone, ale szczęśliwe wracały do domu.

 fot. Jolanta Wysokińska

Klasy 2a i 2c w Wilanowie

W piątek 30.10.2015r. pojechaliśmy - my czyli klasy IIa i IIc - na wspólną wycieczkę do Wilanowa. Mimo, że jest to bardzo blisko to niewiele osób było wcześniej w pałacu i w ogrodach. Nasze zajęcia podzielone były na dwa etapy. Najpierw zwiedzaliśmy pałac. Dowiedzieliśmy się, że była to ulubiona rezydencja Jana III Sobieskiego i najpierw nazwano ją Villa Nova, a później spolszczono na Wilanów. W środku widzieliśmy wiele pięknych malowideł ściennych, rzeźb i obrazów. Na zewnątrz zaś zostaliśmy oprowadzeni po ogrodach i parku. Dowiedzieliśmy się, co to jest pergola, czym charakteryzuje się ogród barokowy i różany. Zobaczyliśmy też jak wygląda miłorząb japoński. Na koniec korzystając z map szukaliśmy skarbów ukrytych w jesiennym parku. Wycieczka była bardzo udana, gdyż pogoda nam dopisała. Uśmiech gościł na każdej twarzy - o takiej wycieczce każdy uczeń marzy.

Kronikarze
2a i 2c

Klasy 2a i 2c w Teatrze Syrena

" Teatr to jest takie miejsce,
w którym mocniej bije serce.
Jeszcze nim się zacznie przedstawienie,
panuje wielki ruch na scenie:
jedni budują dekoracje,
drudzy wnoszą rekwizyty
( bywa, że solidnie zmachają się przy tym).
A potem, zanim podniesie się kurtyna,
serce prędzej bić zaczyna."

W piątek 25 września pojechaliśmy (klasa IIa i klasa IIc) do Warszawy, aby w Teatrze Syrena obejrzeć spektakl pod tytułem: " Dzieci z Bullerbyn". Przedstawienie bardzo podobało się nam. Nie brakowało w nim śmiesznych scenek, pięknych piosenek, muzyki i tańca. W role bohaterów z książki Astrid Lindgren wcielali się młodzi aktorzy. Na scenie była Lisa, jej nieznośni bracia Lasse i Bosse, którzy urodzili się chyba tylko po to, aby dręczyć dziewczynki. Dziadziuś, który był dziadziusiem przyszywanym dla wszystkich dzieci z Bullerbyn i dwie przyjaciółki Anna i Britta. Był też Olle, któremu ruszał się ząb. Sala podczas przedstawienia była wypchana po brzegi i wszyscy żywo reagowali no to, co dzieje się na scenie. Parskaliśmy śmiechem , klaskaliśmy, a nawet podpowiadaliśmy bohaterom spektaklu podczas ich zabawy w chowanego. Spektakl trwał dwie godziny, ale ten czas bardzo szybko minął. Dla naszych Pań była to sentymentalna podróż do czasów dzieciństwa, a dla nas zachęta, żeby przeczytać książkę.

Kronikarze
2a

 

menu głównetreść strony